Kamis, 11 April 2019
Max van Weezel op 67-jarige leeftijd overleden.
Vandaag 11 april kreeg ik een e-mail dat Max van Weezel op 67-jarige leeftijd is overleden. De politiek journalist, radio-presentator, auteur Max was ruim veertig jaar aan Vrij Nederland verbonden. Max was een fenomeen op het Binnenhof maar ook daarbuiten.
Enkele weken geleden nog, toen Max van Weezel al ruim een jaar ernstig ziek was, schreef hij zijn maandelijkse column voor Vrij Nederland. Lichtvoetig heel goed geïnformeerd dit als altijd. In dezelfde dagen maakte Max nog een politieke podcast met Joost Vullings. Zijn vertrouwde stem, breekbaar maar opgewekt, bij het presenteren van het roemruchte radioprogramma Met het Oog op Morgen is niet meer. Het was Max ten voeten uit: tot het laatst wijdde hij zich met al zijn energie aan de Haagse journalistiek.
Max van Weezel begon zijn grote journalistieke carrière in 1976, toen hij zijn eerste artikel schreef voor Vrij Nederland: een reportage over de neergang van modehuis aan het Leidseplein. Zijn politieke belangstelling was toen al geboren, tijdens zijn studie Politieke en Sociale Wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Dit in de roerige jaren die volgden op de bezetting van het Maagdenhuis. In zijn studententijd was Max, zoals veel generatiegenoten, actief in de radicaal-linkse ASVA en de CPN, waar hij later kritisch of met lichte zelfspot op terugkeek. In die jaren dartelden wij rond in linkse kringen. Ik woonde in de Kerkstraat in Amsterdam een jonge hond beide leeftijdsgenoten vol vuur om te ontdekken of te veranderen.
Als redacteur van Vrij Nederland groeide Max, naast zijn leermeester Joop van Tijn, al snel uit tot een van de gezichtsbepalende journalisten rond het Binnenhof: goed geïnformeerd, scherpzinnig, kritisch, maar altijd met een onbevangen belangstelling voor politici van alle gezindten.
In de ruim vier decennia die hij in de Haagse arena doorbracht maakte hij zeventien kabinetten van nabij mee, interviewde vrijwel alle bewindslieden, van Joop den Uyl tot Mark Rutte. Daarnaast maakte hij tal van grote reportages of achtergrondverhalen, vaak in duo’s: jarenlang met Leonard Ornstein, later met Margalith Kleijwegt, Thijs Broer. Tussendoor schreef Max een reeks boeken, onder meer over het maatschappelijk onbehagen na Pim Fortuyn, over Frits Bolkestein en over de toenemende invloed van spindoctors in de Haagse politiek. Tot twee maal toe won hij de prestigieuze Anne Vondelingprijs.
In de ruim vier decennia die hij in de Haagse arena doorbracht maakte hij zeventien kabinetten van nabij mee, interviewde vrijwel alle bewindslieden, van Joop den Uyl tot Mark Rutte. Daarnaast maakte hij tal van grote reportages of achtergrondverhalen, vaak in duo’s: jarenlang met Leonard Ornstein, later met Margalith Kleijwegt, Thijs Broer. Tussendoor schreef Max een reeks boeken, onder meer over het maatschappelijk onbehagen na Pim Fortuyn, over Frits Bolkestein en over de toenemende invloed van spindoctors in de Haagse politiek. Tot twee maal toe won hij de prestigieuze Anne Vondelingprijs.
Max groeide op in een joods gezin in Voorschoten, getekend door de Tweede Wereldoorlog. Vorig jaar verklaarde hij in Vrij Nederland in een interview met Carolina Lo Galbo hoe bepalend zijn joodse achtergrond zijn leven lang was geweest, niet alleen in zijn huwelijk met zijn grote liefde Anet Bleich, maar ook in zijn journalistieke loopbaan. ‘Ik groeide op met het idee: ik heb als joods jongetje na de oorlog niet automatisch recht op leven,’ vertelde hij. Daar kwamen zijn grote behoefte aan erkenning en zijn allesverzengende toewijding aan Vrij Nederland' vandaan: ‘Ik denk dat ik houvast heb gezocht in een maatschappelijke carrière, dat ik iets wilde bereiken dat me niet meer ontnomen kon worden.’
Interview met Max: 'Ik dééd niet iets, ik doe nog steeds wat: ik ben journalist'27 december 2018
Interview met Max: 'Ik dééd niet iets, ik doe nog steeds wat: ik ben journalist'27 december 2018
Toen hij in 2013 te horen kreeg dat zijn column in Vrij Nederland zou worden beëindigd. Max was bang langzamerhand in de vergetelheid te verdwijnen, maar het tegenovergestelde gebeurde.
Als presentator van Met het Oog op Morgen en Argos, bestuurslid van de NVJ, maker van podcast De stemming van Vullings en Van Weezel, veelvuldig winnaar van het politieke debatprogramma Politieke Junkies in De Balie en co-auteur van een persoonlijke briefwisseling met zijn dochter Natascha in Trouw werd hij bekend bij een steeds groter publiek.
Dit tot ver buiten het Binnenhof verwierf Max de afgelopen jaren ook onder jongere generaties een cultstatus, met zijn formidabele geheugen, zijn milde humor, zijn gekreukte jasjes, dozen sigaren, onafscheidelijke iPhone,.. fladderende papieren uit zijn overvolle tas.
Als presentator van Met het Oog op Morgen en Argos, bestuurslid van de NVJ, maker van podcast De stemming van Vullings en Van Weezel, veelvuldig winnaar van het politieke debatprogramma Politieke Junkies in De Balie en co-auteur van een persoonlijke briefwisseling met zijn dochter Natascha in Trouw werd hij bekend bij een steeds groter publiek.
Dit tot ver buiten het Binnenhof verwierf Max de afgelopen jaren ook onder jongere generaties een cultstatus, met zijn formidabele geheugen, zijn milde humor, zijn gekreukte jasjes, dozen sigaren, onafscheidelijke iPhone,.. fladderende papieren uit zijn overvolle tas.
Weinig Haagse journalisten waren ook zo genereus als Max: altijd was hij bereid privé-nummers van bewindslieden op te diepen uit één van zijn beduimelde schriftjes, mee te denken met jonge journalisten of politici bemoedigend toe te spreken over de omgang met de dilemma’s van de macht.
Geen wonder dat de sociëteit van Perscentrum Nieuwspoort in mei vorig jaar volstroomde met politici en oud-politici, polderbestuurders, persvoorlichters, spindoctors en bevriende journalisten voor de presentatie van Vrienden tegen wil en dank.
De lessen van het tweede kabinet-Rutte, het laatste boek dat Max schreef met Wilma Borgman. Als verrassing overhandigde premier Mark Rutte bij die gelegenheid een door Vrij Nederland samengesteld Liber Amicorum aan een ontroerde Max, vol persoonlijke verhalen van politici, journalisten die hem van nabij hadden leren kennen, van Dries van Agt tot Mark Rutte zelf.
En eind maart van dit jaar, nadat Max zijn laatste stukken had geschreven, zijn laatste programma’s gepresenteerd, kreeg hij in de ambtswoning van de burgemeester van Amsterdam de Frans Banninck Cocqpenning uitgereikt voor zijn uitzonderlijk bijdrage aan de politieke journalistiek.
De lessen van het tweede kabinet-Rutte, het laatste boek dat Max schreef met Wilma Borgman. Als verrassing overhandigde premier Mark Rutte bij die gelegenheid een door Vrij Nederland samengesteld Liber Amicorum aan een ontroerde Max, vol persoonlijke verhalen van politici, journalisten die hem van nabij hadden leren kennen, van Dries van Agt tot Mark Rutte zelf.
En eind maart van dit jaar, nadat Max zijn laatste stukken had geschreven, zijn laatste programma’s gepresenteerd, kreeg hij in de ambtswoning van de burgemeester van Amsterdam de Frans Banninck Cocqpenning uitgereikt voor zijn uitzonderlijk bijdrage aan de politieke journalistiek.
Het was een van de vele blijken van waardering die Max de laatste maanden ontving. Het joodse jongetje dat altijd naar erkenning had verlangd, werd bedolven onder de aandacht. Het deed hem zichtbaar goed.
Met Max van Weezel is niet alleen een groot journalist overleden.
