Minggu, 31 Maret 2019

GELIJKE BEHANDELING HET OORDEEL VAN DESKUNDIGEN


De discussie loopt al vele jaren. Ook in de Tweede-kamer en Eerste-kamer en op alle gemeentelijke niveaus. Het parkeerbeleid voor bewoners, bedrijven, gehandicapten. Ook werd er een initiatiefvoorstel ingediend gesteund door alle fracties in de Tweede-kamer ook wel aangeduid met het initiatiefvoorstel van Dijken.   

Initiatiefvoorstel Van Dijken over vrijstelling van parkeer- belastingen voor houders van een gehandicapten-parkeerkaart (30.879)

Plenaire behandeling 16 februari 2010 – S. ten Horn voor de SP fractie)

Voorzitter, voor welk probleem is dit wetsvoorstel een oplossing?

Het wetsvoorstel van vandaag zou eigenlijk overbodig moeten zijn. Het is gênant dat in Nederland de vervoersmogelijkheden voor gehandicapten zó slecht en belemmerend zijn. Waar de beperking al flexibiliteit in het dagelijkse leven wegneemt en het openbaar vervoer zo moeizaam toegankelijk is, wordt het gebruik van eigen vervoer voor mensen met een beperking des te belangrijker, soms een must. Deze medeburgers, niet in staat zelfstandig 100 meter aan een stuk te voet te overbruggen, komen in aanmerking voor een Europese Gehandicaptenparkeerkaart. Probleem opgelost?

Nee, helaas niet. Want het beleid tussen gemeenten in Nederland waar het gaat om het parkeren door gehandicapten met een dergelijke kaart, verschilt sterk en veroorzaakt veel onduidelijkheid en belemmeringen. Het is geen probleem in mijn woonplaats Groningen, noch hier in Den Haag en in sommige andere steden waar men met een gehandicaptenparkeerkaart overal zonder te betalen kan parkeren. Maar, oh wee, in die gemeenten waar men met een gehandicaptenparkeerkaart overal, ook op de officiële invalidenparkeerplaatsen, wel moet betalen.
Probleem is dat de automaat waar men moet betalen, voor een gehandicapte vaak niet goed bruikbaar is, onbereikbaar is geplaatst, of niet toegankelijk is omdat er vaak onderweg naar toe obstakels staan. En meestal heeft een gehandicapte ook meer tijd nodig om te kunnen betalen, waardoor hij soms al beboet is zonder daar iets aan te kunnen doen.

Het probleem waarvoor dit wetsvoorstel van vandaag oplossing moet bieden is dat gemeenten in Nederland niet in staat blijken te zijn overal parkeerautomaten goed bruikbaar en toegankelijk te maken voor alle burgers, inclusief de gehandicapten.

Chapeau dus voor de initiatiefneemster van dit wetsvoorstel! Als in de gemeentewet artikel 225 wordt aangepast conform wetsvoorstel 30.879, dan is er voorlopig de oplossing voor het geschetste probleem zodat gehandicapten met een gehandicaptenparkeerkaart, net zoals in Groningen en Den Haag, overal zonder te betalen kunnen parkeren. Voorlopig, omdat dit wetsvoorstel een horizonbepaling kent, die een maximale werkingstermijn van 5 jaren van deze wetsbepaling aangeeft. Dus uiterlijk over 5 jaar zal er een minstens even afdoende oplossing moeten zijn.

Voorzitter,
Ik gebruikte daar straks het woord gênant. Ik wil dit nog eens benadrukken. Wij vinden in Nederland een gevarieerde samenleving wenselijk, maar de praktijk van alledag staat daarmee nogal eens op gespannen voet. Het Sociaal Cultureel Planbureau 1 laat zien hoeveel letterlijke en figuurlijke drempels overwonnen moeten worden. Afgelopen zomer realiseerde ik me dat nog eens extra, toen ik zag hoe het ook anders kan. Ik zat in de stadbus in San Fransisco. Een mevrouw in een elektrische rolstoel reed de bus binnen en er werden enkele stoelzittingen opgeklapt opdat zij met voldoende ruimte en veilig haar stoel kon parkeren. Zover is het in veel Staten van de VS nog niet, maar ook in Nederland niet. Voorbeelden inspireren. Ze laten zien dat het wel anders kan! Alleen het gaat niet vanzelf. Inclusief beleid landt niet ́automatisch ́. Wij belijden wel ́gelijke behandeling ́, maar zorgen daarvoor nog lang niet altijd en overal, evenmin als wetgever.
Het is dankzij initiatiefneemster van Dijken, dat wij vandaag met de wetswijziging die we behandelen tenminste een irritant obstakel voor de gehandicapte medemens in een auto kunnen wegnemen.

Voorzitter, het gaat vandaag om een aanpassing van de gemeentewet. Mijn fractie heeft er volledig vree mee de autonomie van gemeenten op dit punt een beetje aan te tasten. Het is overduidelijk dat die inperking van die autonomie voor alsnog nu nodig is. De fractie van de SP zal dit initiatiefwetsvoorstel daarom van harte ondersteunen. Wij hebben nog enige vragen.

Kan initiatiefneemster toelichten hoe zij semi-publieke en publieke instellingen die niet onder de gemeentewet vallen, wil stimuleren om een vergelijkbare oplossing te bieden voor houders van een gehandicaptenparkeerkaart? Waarbij gezegd dus niet het doel is gratis te parkeren, maar wél het probleemloos, onbelemmerd parkeren voor een ieder. Het gaat de initiatiefneemster immers niet2 om gratis parkeren voor gehandicapten, noch om het promoten van autogebruik door gehandicapten, maar om verbetering van de mobiliteitsmogelijkheden voor mensen met beperkingen.

1 SCP, 2007 2 Zoals zij ook al tijdens behandeling van dit wetsvoorstel in de Tweede Kamer aangaf

Kan initiatiefneemster aangeven of zij, of haar partij, voornemens is om ook andere vervoersproblemen voor gehandicapten aan te pakken? Vindt zij niet ook, dat het veel te lang duurt eer ons bus- en treinstelsel optimaal wordt voor gehandicapten? Staatssecretaris Bussemaker, Minister Eurlings en staatssecretaris Huizinga schrijven bijvoorbeeld in het Ontwerpbesluit met regels over de toegankelijkheid van het openbaar vervoer en de daartoe te verrichten aanpassingen, ik citeer: ”Rekening houdend met de variabele economische levensduur van het vervoersmaterieel zal ....al het spoormaterieel in 2030 toegankelijk zijn3”. De Chronisch Gehandicapten Raad liet beide Kamers in reactie op dit Ontwerpbesluit in elk geval weten vanzelfsprekend te blijven aandringen op het vervroegen van verbeteringen en het aanscherpen van normen

4. Vindt de CG-Raad Mevrouw Van Dijken aan hun zijde?

Juist vorige week ontvingen beide Kamers van Staatssecretaris Bussemaker antwoord op door hen op 18 november en 2 december 2009 over het Ontwerpbesluit gestelde vragen. Van de antwoorden worden wij niet vrolijk. Zelfs gepaste informatie over de toegankelijkheid van het Openbaar Vervoer zal nog vijf jaar nemen. Die tijd is nodig voor Connekt, in opdracht van Verkeer en Waterstaat daartoe de standaarden voor gegevens over toegankelijkheid op orde heeft, zodat de data toepasbaar zijn in onder andere reisplanners

5.Onlangs noemde Jacqueline Schoonheim van de Universiteit van Maastricht in haar lezing over de implementatie van het VN-verdrag over Gelijke Rechten voor Chronisch Zieken en Gehandicapten het Nederlandse beleid paternalistisch en niet best. 

Het verdrag is nog steeds niet geratificeerd. Nederland is hekkensluiter van Europa, en de concrete gevolgen zoals onder anderen voor iedereen toegankelijk openbaar vervoer hebben geen prioriteit. Zoals columniste Marja Morskieft in het blad van de gehandicaptenzorg Markant 6 schreef, ik citeer: “Toen ik de NS belde of ik een uur eerder mocht vertrekken omdat ik doodmoe was, peperde een bitse mevrouw me in ‘Dat moet u drie uur van te voren aanvragen’. Nee, dus, normaal?”.

Met ingroeimodellen zoals in het eerdergenoemde Ontwerpbesluit staan, kan het voor gehandicapten nog jaren duren dat zij meer dan gemiddeld noodzakelijkerwijs aangewezen zijn op gebruik van de auto. Dat laten wij toch niet gebeuren, zo vraag ik initiatiefneemster en ook de staatssecretaris van BZK.
By EVU - 19.38