Jumat, 11 Januari 2019
Milieuactivist hielp paar jaar geleden Commissie Ordening Goudsector met 1.000 hectare van Brownsberg aan goudzoekers ter beschikking te stellen..
Milieuactivist Sleur over Brownsberg: 'Zodra je in de bodem gaat wroeten, komen verschillende schadelijke stoffen vrij''Het water van de Ireneval, te Brownsberg, is sterk vervuild', beweert milieuactivist Erlan Sleur, oprichter van Stichting Probios (over welke stichting nauwelijks iets bekend is, die niets publiceert, geen website heeft en kennelijk slechts,bestaat in naam om Sleur wat interessanter te doen lijken), maandag 7 januari 2019 in het Dagblad Suriname. Hij heeft er een videootje van gemaakt en de weinig onthullende beelden van slechts troebel bruin water van wat schreeuwerig niet onderbouwd commentaar voorzien op social media geplaatst, zo berichtte Suriname Mirror Reports zondag.
De activist is er niet over te spreken, dat de overheid en alle betrokken instanties dit toelaten. Goudwinning in het natuurreservaat is voor de natuurliefhebber een nachtmerrie op klaarlichte dag. 'Zodra je in de bodem gaat wroeten, komen verschillende schadelijke stoffen vrij, zoals zware metalen, die van nature in gesteenten voorkomen belanden in het oppervlakte water', beweert Sleur, die inmiddels bekend staat om zijn ad hoc schreeuwerig taalgebruik waarbij zijn eigen ego belangrijker lijkt dan de door hem aangekaarte milieu-issues. Lood, cadmium, arsenicum zijn enkele van de metalen die Sleur als voorbeeld noemt.
'Houtkap en goudwinning in een internationaal gerenommeerd natuurpark is uit den boze. Internationale wetenschappers watertanden voor het doen van onderzoeken vanwege de rijke biodiversiteit die het park herbergt. Apen, vlinders, kikkers, vogels en vele soorten zoogdieren vinden op en rondom de berg hun habitat, welke nu zwaar onder druk staat door menselijk handelen. Ook het toerisme is dood aan het bloeden, de weg is vreselijk.'.
De activist is van mening, dat organisaties die toerisme een warm hart toedragen hem eerder in deze roep hadden moeten steunen, maar door de andere kant op te kijken is de situatie nu verergerd. De angst dat minder toeristen naar Brownsberg zullen gaan wanneer ze horen dat er goudwinning plaatsvindt, is voor Sleur gebaseerd op ‘korte termijn denken’, want door niets te doen wordt het gebied in zijn voortbestaan bedreigd..
'Vroeger werd goudwinning gedoogd, maar nu wordt het gefaciliteerd door de Commissie Ordening Goudsector', beweert Sleur, die zegt over een kaart te beschikken waarbij goudzoekers door deze organisatie zijn opgenomen. Deze kaart heeft hij op internet verspreid, waar te zien is welke goudzoekers in het park zijn gefaciliteerd. Tot zijn verbazing waren de reacties uit de gemeenschap lauw..
Wat Sleur niet zegt:
* Hij heeft zelf in 2014 in het Brownsberg Natuurpark samengewerkt met de Commissie Ordening Goudsector en meegewerkt aan het ter beschikking stellen van 1.000 hectare van het gebied aan goudzoekers om ze van een illegale status over te hevelen naar een legale status, in het Brownsberg Natuurpark..... De man plaatste zelfs grenslijnbordjes van de commissie in het natuurgebied!.
De overheid had die 1.000 hectare grond in dat natuurpark toegewezen aan de illegale goudzoekers om legaal naar goud te mogen mijnen. Aan het zuidelijke deel van het gebied zou ter compensatie een stuk gebied ter grootte van 4.000 hectare worden toegevoegd, als goedmakertje. (Lees ook dit artikel in de rubriek Keerpunt van De West van zaterdag 19 juli 2014.) *.
Hoe geloofwaardig is vermeend milieuactivist Sleur?
De Stichting Natuurbeheer Suriname (Stinasu) - waar Sleur werkzaam is geweest als voorlichter - is de beheerder van het natuurpark en als parastatale organisatie valt ze rechtstreeks onder het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer. Volgens Sleur zijn de bevoegdheden van Natuurbeheer verminderd. 'Voorheen kon de dienst op eigen initiatief zaken onderzoeken, maar tegenwoordig kan dat alleen op instructie van hoger hand', stelt Sleur..
'Het spanningsveld ontstond in de tijd met de Commissie Ordening Goudsector, die de vrije hand wilde hebben voor de goudwinning. Vanaf toen is het alleen maar erger geworden en beschikten de jachtopzieners over minder bevoegdheden.'
'Als wij goudwinnen en het water vergiftigen, de vissen vergiftigen, dan gaan wij als mens dood. Men doet alsof goud het belangrijkste is. Er wordt niet meer rationeel gedacht en de keus valt op zaken die op korte termijn leuk zijn. De manier waarop ons rondhout wordt geëxporteerd, heeft niets meer met visie maar met vernietigen te maken. Wat nu gebeurt, heeft te maken met korte termijnplanning. Bij een langdurige visie weet je dat je zulke zaken niet mag doen. In plaats van honderden bedrijven die aan houtkap doen, kan gedacht worden aan slechts enkele die eindproducten verwerken. Op die manier verdien je nagenoeg hetzelfde, terwijl je minder bomen vernietigt. Er wordt nu zelfs in natuurparken gekapt, men heeft nergens meer respect voor', stelt Sleur.
