Sabtu, 12 Januari 2019

Den Blauwvinger: De eenzaam dolende ijdele ad hoc-milieuactivist

COLUMN: Met slechts schreeuwen bescherm je niet het milieu

Zelfverklaard milieuactivist Sleur, met zijn one man show ProBios, strijdt meer voor eigen ego dan voor het milieu


Begin januari beweerde zelfverklaard milieuactivist Erlan Sleur, oprichter van Stichting ProBios, ‘Foundation to Protect our Biodiversity in Suriname' (over welke stichting nauwelijks iets bekend is, die niets publiceert, geen website - ‘Deze domeinnaam is geregistreerd door een klant van je-eigen-domein.nl.' - heeft en kennelijk slechts bestaat in naam om Sleur wat interessanter te doen lijken), dat het water van de Ireneval, te Brownsberg, sterk vervuild is. Hij heeft er als 'bewijs' een videootje van gemaakt en de weinig onthullende beelden van slechts wat troebel bruin water - maar, hij toont niet waar het troebele water zijn oorsprong heeft - van wat schreeuwerig niet onderbouwd commentaar voorzien, op social media geplaatst.

'Zodra je in de bodem gaat wroeten, komen verschillende schadelijke stoffen vrij, zoals zware metalen, die van nature in gesteenten voorkomen belanden in het oppervlakte water', beweerde Sleur, die inmiddels bekend staat om zijn ad hoc schreeuwerig oppervlakkig taalgebruik waarbij zijn eigen ego belangrijker lijkt dan de door hem aangekaarte milieu-issues. Lood, cadmium, arsenicum zijn enkele van de metalen die Sleur als voorbeeld noemt.


Wat Sleur niet zegt...
Maar, wat Sleur voor het gemak niet zei is, dat hij in 2014 in het Brownsberg Natuurpark heeft samengewerkt met de Commissie Ordening Goudsector en meegewerkt heeft aan het ter beschikking stellen van 1.000 hectare van het gebied aan goudzoekers om ze van een illegale status over te hevelen naar een legale status, in het natuurpark..... De man plaatste zelfs grenslijnbordjes van de commissie in het natuurgebied... Aan het zuidelijke deel van het gebied zou ter compensatie een stuk gebied ter grootte van 4.000 hectare worden toegevoegd, als goedmakertje. (Lees ook dit artikel in de rubriek Keerpunt van De West van zaterdag 19 juli 2014.)

Hoe geloofwaardig is vermeend milieuactivist Sleur? Als je je werkelijk wilt profileren als milieuactivist en als natuurvriend van het Brownsberg Natuurpark, dan zou je je juist moeten verzetten en wellicht zelfs in actie moeten komen tegen het verstrekken van een deel van het natuurgebied aan goudzoekers, zodat die weer, maar nu illegaal en ongehinderd, een stuk unieke biodiversiteit kunnen vernietigen en daar zeker niet aan willen meewerken.

'Ik heb helemaal geen boodschap aan de heer Sleur'
Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen had, terecht, in een interview dinsdag 8 januari bij Apintie Radio en TV geen goed woord over voor het schreeuwerige optreden van milieuactivist Erlan Sleur. 'Ik heb helemaal geen boodschap aan de heer Sleur. Hij is een ngo en probeert op zijn manier de aandacht te trekken. Hij probeert op zijn manier fondsen veilig te stellen. Sleur heeft foto's van zeeschildpadden gemanipuleerd, later sorry zeggen.... Schreeuwen zijn we niet van gediend. Het is heel simpel door aan de voet van een waterval te gaan staan en te gaan schreeuwen, kijk het water is vervuild. Je hebt toch een camera, loop even door naar waar het water vandaan en zoek naar de bron. Hij manipuleert beelden. Houdt u ermee op.'

Dit is niet in goede aarde gevallen bij milieuactivist Erlan Sleur. 'De uitspraken die de minister heeft gedaan (bij Radio 10), zijn even belachelijk als de uitspraken gedaan over de scalians toen. Het zijn alleen maar fabeltjes', zei een weer ongenuanceerde Sleur. 'Als je de satellietbeelden bekijkt zie je overduidelijk de kampen van de goudvelden. Lieg ik of de minister? Als ik daadwerkelijk ongelijk heb, waarom roepen ze me dan niet op het matje?'

Mensen die krachttermen nodig hebben verraden daarmee hun eigen zwakte
Mensen die krachttermen nodig hebben om hun punt te maken verraden daarmee hun eigen zwakte. Het eigen onvermogen om op een volwassen en weloverwogen wijze te reageren. Het is niet anders.

Zelden, neen, nooit zie je van deze man een serieus ingezonden stuk in een van de Surinaamse kranten als er serieuze milieu gerelateerde issues spelen. De man en zijn stille stichting, een papieren tijger, hebben dus niet eens een website. Sleur speelt ad hoc in op een actueel issue, of het nu gaat om * schelpzandafgravingen te Braamspunt die beschermde zeeschildpadden zouden bedreigen,
* de sloop van de Suralco-Alcoa raffinaderij te Paranam en de vermeende aanwezigheid van radioactieve straling – door Sleur gemeten –,
* de jacht op de jaguar,
* de geringe weinig belangstelling voor de Wereld Ozondag,
* kwikvervuiling door kleinschalige goudzoekers,
maar geen enkele actie heeft tot een vervolg geleid. Ad hoc, dat is het, ter eigen glorie en profilering. Sleur beweert overal verstand van te hebben. Maar, dàt verstand hebben negen van de tien Surinamers ook. Hij beweerde in 2010 in het magazine Parbode, dat hij laboratoriumonderwijs in Amsterdam heeft gevolgd en slechts de deelcertificaten biochemie, biologie en natuurwetenschappen behaalde aan de Open Universiteit en studeerde toxicologie. Maar, geen enkele studie is afgerond... Hij is voor zover bekenfd ook geen bioloog, hij is gewoon Erlan, die zowel bij Stinasu (Stg. Natuurbehoud Suriname) als het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling Suriname) heeft gewerkt, nadat hij na 31 jaar Nederland (vanaf 1975) in 2006 terugkeerde naar Suriname.

ProBioS een ‘Adviescommissie/denktank'
Volgens Sleur, op zijn eigen Facebookpagina, is het doel van de vermeende stichting ProBios ‘Bijdragen aan het beschermen en monitoren van de bedreigde biodiversiteit van Suriname door middel van voorlichting en onderzoek.’ Hij durft zelfs te beweren dat ProBioS een ‘Adviescommissie/denktank: bestaande uit diverse maatschappelijke sectoren zoals media, milieu-instanties, natuurorganisaties, NGO’s, inheemsen, marrons, bedrijfsleven, toeristensector, biologen, universiteit/hbo etc..’ is..... Daarenboven durft Sleur een scala aan vermeende projecten te vermelden, zoals:
scholen: voorlichtingsprojecten naar de jeugd via scholen, milieuonderzoek stimuleren op middelbare scholen door simpele microscopisch onderzoek van de biotische factoren in de omgeving, bomen planten met leerlingen, het maken van milieu voorlichtingsfilmpjes/korte documentaires;
mijnbouw; rehabilitatie van aangetaste natuurgebieden door esthetische herbebossing, dichtgooien van kraters en kanalen en verwijderen van afval, potentiële vervuilers in kaart brengen, onderzoek naar de gevolgen van de kwikvervuiling (Doel: het in kaart brengen van de schade aan de gezondheid van mensen en dieren. Totaal kwikverbod.);
afval; recycling/hergebruik van afgedankte huishoudspullen (apparaten) stimuleren, industrieel afval in kaart brengen en een beleid daarop afstemmen, oplossing zoeken voor; tuinafval (composteren, vergassen tot biobrandstof etc.;
website/web blog opzetten;
een jaarlijkse milieuprijs instellen (Doel: betrokkenheid bevolking stimuleren);
een tv milieuquiz opzetten.



Feitelijk is bescherming van de biodiversiteit ondergeschikt aan de milieuactivist
Kortom, Sleur en zijn papieren stichting zitten vol plannen, maar realiseren? Neen! Al een aantal jaren helemaal niets. Ad hoc actievoeren en weer prominent even in beeld verschijnen in kranten en radio- en tv-programma's, dat is het, veelal onder het mom van bewustwording creëren en wellicht wakker schudden. Maar, feitelijk is bescherming van de biodiversiteit ondergeschikt aan de milieuactivist die schreeuwt over mede deels door hem zelf veroorzaakte vernietiging van Brownsberg....

Natuurlijk doet Sleur prima werk, hij komt als een van de weinigen,zo niet de enige op voor het milieu, maar zijn activiteiten - en die van zijn ProBios - moeten meer deskundige inhoud en verbreding krijgen en milder van toon.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
11 januari 2019
Paramaribo – Suriname
By EVU - 02.02