Sabtu, 22 Desember 2018
John van den Heuvel extra strijdlustig door doodsbedreiging ..
 |
| Misdaadverslaggever ziet mooie lichtpuntjes ondanks jaar vol beveiliging |
Groningen - Vandaag in de Telegraaf een verhaal over en John van den Heuvel misdaadverslaggever van de Telegraaf. Een jaar geleden hoorde John van den Heuvel, misdaadverslaggever van De Telegraaf, dat er een prijs staat op zijn hoofd. Er volgden twaalf maanden waarin bewegingsvrijheid werd ingeruild voor veiligheid, gegarandeerd door een cordon aan bewakers. Het verliezen van de regie over zijn eigen leven bezorgde hem momenten van chagrijn en somberheid, de doodsbedreiging zelf extra strijdlust. „Ze zijn nog niet van me af.” Een boeiend verhaal. Zeker de moeite van het lezen waard.
Ook Peter R de Vries kent de vele bedreigingen aan diens adres. Dit zijn journalisten verbonden aan machtige grote mediaconcerns . Vaak in het nieuws of met de neus op televisie. De overheid wil geen enkel risico nemen. De nieuwe Amsterdamse burgemeester Femke Halsema liet zichzelf gisteravond bij Jeroen Pauw ook uit over de bedreigingen jegens John van den Heuvel. Van der Heuvel is een oud politieman die het klappen van de zweep wel kent.
Maar veel journalisten worden gehinderd in hun werk of kennen bedreigingen of intimidatie dan wel schofferingen. Slecht voor de democratie of de vrije meningsuiting. Vaak beslissen die om geen ruchtbaarheid of aangifte te doen dan wel eventueel een klacht in te dienen. Soms kom je weleens in aanvaring met iemand die op de ene of andere manier het niet met je eens is, of een hekel aan je hebben. Dan kunnen die weleens grimmig worden. Zo was er een Molukse jongen die meende met een slagersmes een einde aan mijn leven te maken. Ik werkte toen voor TMG Dichtbij-Groningen. Toen die mij op een zaterdagmorgen aanviel pakte ik het mes af, waarna hij zelf in het UMCG belande met een gebroken pols. Ik heb daaraan nooit ruchtbaarheid gegeven.
Als straathoekwerker heb ik vele schofferingen of verdachtmakingen aan mijn adres gehad. Ik kon er altijd wel om glimlachen. De keuzes die ik maakte in mijn leven heb ik bewust gemaakt. Mijn loopbaan is begonnen in Amsterdam. Na een opleiding in Wolfheze ( Arnhem) binnen de psychiatrie tweejaar, deed ik in Amsterdam een politieopleiding. Zodoende werd ik vrijgesteld voor de militaire dienstplicht. Daarna een korte aanvullende opleiding bij de Mariniers. Daarna werd ik straathoekwerker.
De aanpak van het zogenoemde R-dam project, is niet zo nieuw als het wel lijkt. In de jaren zeventig, tachtig negentig,.. werden deze hulpverleningsaanpak in andere steden w.o Groningen ook toegepast. Jongeren die op het randje balanceerden werden opgeraapt van de straat. Die werden 7 x 24 begeleid. Dit waren de jongeren die uit de reguliere hulpverlening werden gesodemieterd. Dan kwamen de keiharde straathoekwerkers in actie. Die gaven die groep een laatste kans. De jongeren werden thuis opgevangen. Samen met de reclassering, sociale advocatuur, scholen, op de rails gezet. Er werd gekeken hoe die het beste konden worden geholpen. Ook Politie en Justitie deden wat water in de wijn. Die hulpverleners werden weleens knuffel hulpverlener genoemd. Een van die knuffel hulpverleners was Nanko van Buuren IBISS Foundation. Maar ook, Wim Ottens, Gerrit van den Berg, Atse van der Molen.
Deze mensen zijn inmiddels overleden. Hebben jaren als straathoekwerkers gewerkt. Gerrit van den Berg eerst in Rotterdam (door mij naar Groningen gehaald) Atse van der Molen Amsterdam, daarna Groningen. Dit team heeft heel veel mensen op de rails kunnen gezet. Die gaven geen openheid van zaken op welke manieren ze werkten. Maar van Buuren had door zijn contacten goede inzichten in de Molukse gemeenschap. Die straathoekwerkers waren cruciaal de spil in de informatiepositie van de verschillende politiediensten criminele inlichtingendiensten. Maar ze waren ook goed bekend met veel journalisten die ze ongevraagd tips gaven en daarmee zaken bewust stuk maakten. Eén straathoekwerker stuurde een team van politiemensen aan ongeveer zes tot acht mensen. De straathoekwerkers die officieel nergens an geboden waren verkregen Inside informatie van ingewijden en stuurden de RCID aan. De aanwas kwam nadat leden van een criminele organisatie waren opgepakt en in detentie zaten en geschikt waren bevonden om als kansloze te worden geholpen door die straathoekwerkers.
Ze mochten na hun detentie gewoon hun weg vervolgen en gaven vaak informatie door aan die straathoekwerkers die ze op de huid zaten en 7/24 begeleidde en knuffelde zaakjes voor hun opruimden. Daarmee werden jongeren uit de straatprostitutie gehaald, groeiende criminele activiteiten ingedampt en aangepakt. Advies gegeven instellen van tippel zones. verstrekking methadon aan een gerichte groep drugsverslaafden. Drugsverslaafden die medische problemen hadden zoals scabiës behandeld. De band hulpvrager kansloze was een hechte intensieve hulpverleningsrelatie. Als beloning konden de straathoekwerkers deuren openen of strafdossier doen verdwijnen en die informatieposities helpen hun afgebroken schoolopleidingen weer op te pakken. De informatieposities wisten niet eens dat ze cruciaal waren in het netwerk van de aanpak van criminaliteit en het indammen stukmaken daarvan.
Het werk van de knuffel hulpverlener moest zo onopvallend mogelijk blijven dus werden die vaak voorzien van werkzaamheden bij overheden. Ze kregen het predicaat vrijwillige knuffel hulpverlener. Die werkzaamheden kun je een aantal jaren volhouden vandaar dat een aantal hulpverleners soms naar het buitenland vertrokken. Op latere leeftijd weggesluisd werden in overheidsbanen.
John van den Heuvel een van de bekendste misdaadjournalisten heeft een politieopleiding gevolgd. Dat de onderwereld beducht is op deze journalist is niet zo verbazingwekkend goed geïnformeerd is die verstoren als die schrijft over de werkwijze van motorclubs of maffia. Die kent het klappen van de zweep en weet dat je constant bovenop die ontwikkelingen moet zitten. Door de reorganisatie van de Nederlandse politie samenvoegen Rijks en gemeentepolitie is er veel veranderd. De wetgeving,... ' gebruik maken van Kroongetuigen of beschermde getuigen, zeer lastig en weinig doeltreffend in brede zin. Wat eerder vaak geruisloos ging, ook het plaatsen van afluisterapparatuur of volgsystemen of doelstelling om in éénklap inkomstenbronnen van criminelen te converteren, dat was effectief. De wet en regelgeving is niet meegegaan in al die politionele, justitionele veranderingen. Nieuwe wetgeving complex en weinig of niet doeltreffend. Ook werden die knuffels ingezet om binnen de ambtelijke organisatie's onderzoeken uit te voeren. Daar ongewenste activiteiten aan te pakken. Door de zichtbaarheid van de huidige informatieposities ( beschermde getuigen ) is dit werkzaam binnen één zaak een informatiepositie ( beschermde getuige) is derhalve heel kwetsbaar. Die posities worden vaak bedreigd of geliquideerd. Waar de eerdere aanpak dit geheel afschermde.
Ik heb besloten op mijn journalistieke werkzaamheden in 2019 op een laag pitje te zetten. En een boek te gaan schrijven. Ook de helden die dat zelf helaas niet meer kunnen doen ook te eren. Ook hun verhaal mee te nemen. Hoe succesvol was de gelieerde aanpak van Beau van Erven Dorens met zijn R-dam project. De knuffel Beau. In 2019 probeer ik een boek te schrijven over de vele belevenissen. Niet gemakkelijk. Ik heb groot respect voor John van den Heuvel en ook voor Peter R de Vries. Ik wens John voor 2019 al het goede. Volhouden.
Ook Peter R de Vries kent de vele bedreigingen aan diens adres. Dit zijn journalisten verbonden aan machtige grote mediaconcerns . Vaak in het nieuws of met de neus op televisie. De overheid wil geen enkel risico nemen. De nieuwe Amsterdamse burgemeester Femke Halsema liet zichzelf gisteravond bij Jeroen Pauw ook uit over de bedreigingen jegens John van den Heuvel. Van der Heuvel is een oud politieman die het klappen van de zweep wel kent.
Maar veel journalisten worden gehinderd in hun werk of kennen bedreigingen of intimidatie dan wel schofferingen. Slecht voor de democratie of de vrije meningsuiting. Vaak beslissen die om geen ruchtbaarheid of aangifte te doen dan wel eventueel een klacht in te dienen. Soms kom je weleens in aanvaring met iemand die op de ene of andere manier het niet met je eens is, of een hekel aan je hebben. Dan kunnen die weleens grimmig worden. Zo was er een Molukse jongen die meende met een slagersmes een einde aan mijn leven te maken. Ik werkte toen voor TMG Dichtbij-Groningen. Toen die mij op een zaterdagmorgen aanviel pakte ik het mes af, waarna hij zelf in het UMCG belande met een gebroken pols. Ik heb daaraan nooit ruchtbaarheid gegeven.
Als straathoekwerker heb ik vele schofferingen of verdachtmakingen aan mijn adres gehad. Ik kon er altijd wel om glimlachen. De keuzes die ik maakte in mijn leven heb ik bewust gemaakt. Mijn loopbaan is begonnen in Amsterdam. Na een opleiding in Wolfheze ( Arnhem) binnen de psychiatrie tweejaar, deed ik in Amsterdam een politieopleiding. Zodoende werd ik vrijgesteld voor de militaire dienstplicht. Daarna een korte aanvullende opleiding bij de Mariniers. Daarna werd ik straathoekwerker.
De aanpak van het zogenoemde R-dam project, is niet zo nieuw als het wel lijkt. In de jaren zeventig, tachtig negentig,.. werden deze hulpverleningsaanpak in andere steden w.o Groningen ook toegepast. Jongeren die op het randje balanceerden werden opgeraapt van de straat. Die werden 7 x 24 begeleid. Dit waren de jongeren die uit de reguliere hulpverlening werden gesodemieterd. Dan kwamen de keiharde straathoekwerkers in actie. Die gaven die groep een laatste kans. De jongeren werden thuis opgevangen. Samen met de reclassering, sociale advocatuur, scholen, op de rails gezet. Er werd gekeken hoe die het beste konden worden geholpen. Ook Politie en Justitie deden wat water in de wijn. Die hulpverleners werden weleens knuffel hulpverlener genoemd. Een van die knuffel hulpverleners was Nanko van Buuren IBISS Foundation. Maar ook, Wim Ottens, Gerrit van den Berg, Atse van der Molen.
Deze mensen zijn inmiddels overleden. Hebben jaren als straathoekwerkers gewerkt. Gerrit van den Berg eerst in Rotterdam (door mij naar Groningen gehaald) Atse van der Molen Amsterdam, daarna Groningen. Dit team heeft heel veel mensen op de rails kunnen gezet. Die gaven geen openheid van zaken op welke manieren ze werkten. Maar van Buuren had door zijn contacten goede inzichten in de Molukse gemeenschap. Die straathoekwerkers waren cruciaal de spil in de informatiepositie van de verschillende politiediensten criminele inlichtingendiensten. Maar ze waren ook goed bekend met veel journalisten die ze ongevraagd tips gaven en daarmee zaken bewust stuk maakten. Eén straathoekwerker stuurde een team van politiemensen aan ongeveer zes tot acht mensen. De straathoekwerkers die officieel nergens an geboden waren verkregen Inside informatie van ingewijden en stuurden de RCID aan. De aanwas kwam nadat leden van een criminele organisatie waren opgepakt en in detentie zaten en geschikt waren bevonden om als kansloze te worden geholpen door die straathoekwerkers.
Ze mochten na hun detentie gewoon hun weg vervolgen en gaven vaak informatie door aan die straathoekwerkers die ze op de huid zaten en 7/24 begeleidde en knuffelde zaakjes voor hun opruimden. Daarmee werden jongeren uit de straatprostitutie gehaald, groeiende criminele activiteiten ingedampt en aangepakt. Advies gegeven instellen van tippel zones. verstrekking methadon aan een gerichte groep drugsverslaafden. Drugsverslaafden die medische problemen hadden zoals scabiës behandeld. De band hulpvrager kansloze was een hechte intensieve hulpverleningsrelatie. Als beloning konden de straathoekwerkers deuren openen of strafdossier doen verdwijnen en die informatieposities helpen hun afgebroken schoolopleidingen weer op te pakken. De informatieposities wisten niet eens dat ze cruciaal waren in het netwerk van de aanpak van criminaliteit en het indammen stukmaken daarvan.
Het werk van de knuffel hulpverlener moest zo onopvallend mogelijk blijven dus werden die vaak voorzien van werkzaamheden bij overheden. Ze kregen het predicaat vrijwillige knuffel hulpverlener. Die werkzaamheden kun je een aantal jaren volhouden vandaar dat een aantal hulpverleners soms naar het buitenland vertrokken. Op latere leeftijd weggesluisd werden in overheidsbanen.
John van den Heuvel een van de bekendste misdaadjournalisten heeft een politieopleiding gevolgd. Dat de onderwereld beducht is op deze journalist is niet zo verbazingwekkend goed geïnformeerd is die verstoren als die schrijft over de werkwijze van motorclubs of maffia. Die kent het klappen van de zweep en weet dat je constant bovenop die ontwikkelingen moet zitten. Door de reorganisatie van de Nederlandse politie samenvoegen Rijks en gemeentepolitie is er veel veranderd. De wetgeving,... ' gebruik maken van Kroongetuigen of beschermde getuigen, zeer lastig en weinig doeltreffend in brede zin. Wat eerder vaak geruisloos ging, ook het plaatsen van afluisterapparatuur of volgsystemen of doelstelling om in éénklap inkomstenbronnen van criminelen te converteren, dat was effectief. De wet en regelgeving is niet meegegaan in al die politionele, justitionele veranderingen. Nieuwe wetgeving complex en weinig of niet doeltreffend. Ook werden die knuffels ingezet om binnen de ambtelijke organisatie's onderzoeken uit te voeren. Daar ongewenste activiteiten aan te pakken. Door de zichtbaarheid van de huidige informatieposities ( beschermde getuigen ) is dit werkzaam binnen één zaak een informatiepositie ( beschermde getuige) is derhalve heel kwetsbaar. Die posities worden vaak bedreigd of geliquideerd. Waar de eerdere aanpak dit geheel afschermde.
Ik heb besloten op mijn journalistieke werkzaamheden in 2019 op een laag pitje te zetten. En een boek te gaan schrijven. Ook de helden die dat zelf helaas niet meer kunnen doen ook te eren. Ook hun verhaal mee te nemen. Hoe succesvol was de gelieerde aanpak van Beau van Erven Dorens met zijn R-dam project. De knuffel Beau. In 2019 probeer ik een boek te schrijven over de vele belevenissen. Niet gemakkelijk. Ik heb groot respect voor John van den Heuvel en ook voor Peter R de Vries. Ik wens John voor 2019 al het goede. Volhouden.
