Selasa, 27 November 2018
HEB IK DAT "
Gekker moet het niet worden. Soms kreeg ik een brief van een gedetineerde. Die hebben uiteraard alle tijd om mijn verhalen te lezen. Blijkbaar was er iemand die mijn adres wist en die, weer had doorgegeven aan een andere gedetineerde. Op een ochtend gooide de post, "nu alweer vele jaren geleden",.. zijn eerste briefje op mijn deurmat. Hij zat eerst onschuldig. Tenminste zo schreef hij vele jaren geleden in zijn eerste briefje. Vorige week werd het nog gekker. Een zeer gerenomeerd advocaten bureau heeft blijkbaar binnen hun team iets bedacht die sturen mij brieven door van gedetineerden. Of ik maar wil corresponderen.
Ze zullen wel denken,.. " Alex heeft vast alle tijd van de wereld om die brieven te beantwoorden. Ik noem de eerste briefschrijver gemakshalve maar Flip. Zodat diens indentiteit niet op straat komt te liggen. Dat is vaak een dingetje. Advocaten van verdachten of advocaten van slachtoffers, zitten te pas en onpas bij praatprogramma's smeuïge verhalen op te dissen.
Daar hebben ze blijkbaar wel de tijd voor. Maar vooruit Flip. Flip, dat werd overduidelijk, zoveel bewijs in een strafzaak is bijna niet te vinden, zit terecht vast. Zal ook terecht behandelingen ondergaan. Flip krijgt geen bezoek. Heeft geen contact met zijn familie. Zijn eerdere vrienden zijn huns weegs gegaan hebben Flip blijkbaar allang vergeten.
De versobering in de Nederlandse bajes is doorgeslagen. Flip zit veel alleen op cel. Als jochie al,.. zolang stuurt Flip me zijn brieven dus al. Flip begon met kattenkwaad. Ging al snel van kwaad naar erger. De reep chocolade werd uiteindelijk een schilderij. Toen de eigenaar van het schilderij aangaf die liever zelf te willen behouden, knalde Flip hem af. Flip hield bij "hoog laag" vol, het niet te hebben gedaan. Maar zittende in de stoel van de oude baas van tweeëntachtig, met het wapen op zijn knieën, troffen de dienders hem aan in de woning. Het schilderij naast de stoel.
De rechters waren al snel overtuigd,.. legde een gepaste straf op. Geen hond die vanaf dat moment nog met Flip wilde corresponderen. Flip heeft in al die vele jaren dat hij mij nu schrijft, jaren gelden aan mij toegegeven het schilderij toen te willen hebben om het te kunnen verkopen. Toen had je nog geen Marktplaats. Zolang geleden is het dus al. Inmiddels is Flip al op leeftijd gekomen. Ook tot inkeer. Op zijn brieven stuurde ik een kaartje retour. Met soms een paar regels.
Ik krijg regelmatig brieven van de Hartstichting met daarin verzoeken om te geven,.. maar ook tal van kaartjes. Die kaartjes stuurde ik dus altijd aan Flip. Vlot schreef ik er een tekstje bij een woordje van bemoediging of zoiets. Maar verdikkeme is de Hartstichting nu begonnen met het sturen van stickers. Een team zal wel hebben bedacht dan plakken de klanten die ergens op, zo denken ze nog beter aan onze stichting. Maar ik zit dus straks zonder kaartjes. Ik kan moeilijk Flip een sticker sturen.
Het gerenommeerde advocaten kantoor heb ik al laten weten dat ik geen tijd heb om met schrijverijen te beginnen. Dat de kaartjes die ik nog heb, heb gereserveerd voor Flip. T's immers zo weer kerst. Flip heeft geen e-mail. Sterker nog,.. is helemaal niet bekend met de huidige digitale wereld. Zolang zit Flip. Ik ken Flip ook niet persoonlijk. In het begin had ik wel tijd om Flip uitgebreid te schrijven. Immers ambtenaren hadden vroeger niet zoveel te doen. Maar nu ik gepensioneerd ben, heb ik het hartstikke druk. Maar ik heb straks geen kaartjes meer,.. alleen nog stickers. En eerlijk is eerlijk kaartjes zijn niet overal meer te verkrijgen. Ik ben de wanhoop straks nabij. Veel vrienden hebben mij al suggesties aan de hand gedaan, maar Flip kent mij niet,.. dat wil ik graag zo houden. Het zal je maar gebeuren dat straks twee cipiers met Flip in de rolstoel aan de deur staan. Zo van hier is Flip. Hoef je hem geen kaartjes meer te schrijven. En wegens bezuinigingen heeft de Koning hem gratie gegeven. Dan je de Koekoek.
Of Flip ooit nog in de vrije wereld zal komen betwijfel ik. Wat moet zo'n man nog binnen onze samenleving met al die veranderingen. Hij denkt nog steeds dat ik met een koets met paarden door het land draaf. Dat heb ik zo gehouden. Dat is wel zo romantisch voor Flip. Ik zal u een voorbeeld geven van mijn teksten aan Flip; "Dag Flip, drukke periode gehad, vele vrije uren de bossen in om sprokkelhout te zoeken om straks in de winter de kachel te laten branden". Die teksten zijn afhankelijk van de afbeelding op de kaartjes. Dat begreep u allang natuurlijk. Gelukkig de brieven van Flip die zijn in verloop van jaren minder geworden. Naar toch nog altijd handgeschreven.
Gisteren wierp mij iemand voor, normaliter nooit e-mail te beantwoorden, maar voor mij gelet mijn titulatuur een uitzondering te hebben gemaakt. Humor van de bovenste plank. Misschien dat ik hem de brieven van Flip doorstuur met het verzoek om niet te antwoorden.
Daar hebben ze blijkbaar wel de tijd voor. Maar vooruit Flip. Flip, dat werd overduidelijk, zoveel bewijs in een strafzaak is bijna niet te vinden, zit terecht vast. Zal ook terecht behandelingen ondergaan. Flip krijgt geen bezoek. Heeft geen contact met zijn familie. Zijn eerdere vrienden zijn huns weegs gegaan hebben Flip blijkbaar allang vergeten.
De versobering in de Nederlandse bajes is doorgeslagen. Flip zit veel alleen op cel. Als jochie al,.. zolang stuurt Flip me zijn brieven dus al. Flip begon met kattenkwaad. Ging al snel van kwaad naar erger. De reep chocolade werd uiteindelijk een schilderij. Toen de eigenaar van het schilderij aangaf die liever zelf te willen behouden, knalde Flip hem af. Flip hield bij "hoog laag" vol, het niet te hebben gedaan. Maar zittende in de stoel van de oude baas van tweeëntachtig, met het wapen op zijn knieën, troffen de dienders hem aan in de woning. Het schilderij naast de stoel.
De rechters waren al snel overtuigd,.. legde een gepaste straf op. Geen hond die vanaf dat moment nog met Flip wilde corresponderen. Flip heeft in al die vele jaren dat hij mij nu schrijft, jaren gelden aan mij toegegeven het schilderij toen te willen hebben om het te kunnen verkopen. Toen had je nog geen Marktplaats. Zolang geleden is het dus al. Inmiddels is Flip al op leeftijd gekomen. Ook tot inkeer. Op zijn brieven stuurde ik een kaartje retour. Met soms een paar regels.
Ik krijg regelmatig brieven van de Hartstichting met daarin verzoeken om te geven,.. maar ook tal van kaartjes. Die kaartjes stuurde ik dus altijd aan Flip. Vlot schreef ik er een tekstje bij een woordje van bemoediging of zoiets. Maar verdikkeme is de Hartstichting nu begonnen met het sturen van stickers. Een team zal wel hebben bedacht dan plakken de klanten die ergens op, zo denken ze nog beter aan onze stichting. Maar ik zit dus straks zonder kaartjes. Ik kan moeilijk Flip een sticker sturen.
Het gerenommeerde advocaten kantoor heb ik al laten weten dat ik geen tijd heb om met schrijverijen te beginnen. Dat de kaartjes die ik nog heb, heb gereserveerd voor Flip. T's immers zo weer kerst. Flip heeft geen e-mail. Sterker nog,.. is helemaal niet bekend met de huidige digitale wereld. Zolang zit Flip. Ik ken Flip ook niet persoonlijk. In het begin had ik wel tijd om Flip uitgebreid te schrijven. Immers ambtenaren hadden vroeger niet zoveel te doen. Maar nu ik gepensioneerd ben, heb ik het hartstikke druk. Maar ik heb straks geen kaartjes meer,.. alleen nog stickers. En eerlijk is eerlijk kaartjes zijn niet overal meer te verkrijgen. Ik ben de wanhoop straks nabij. Veel vrienden hebben mij al suggesties aan de hand gedaan, maar Flip kent mij niet,.. dat wil ik graag zo houden. Het zal je maar gebeuren dat straks twee cipiers met Flip in de rolstoel aan de deur staan. Zo van hier is Flip. Hoef je hem geen kaartjes meer te schrijven. En wegens bezuinigingen heeft de Koning hem gratie gegeven. Dan je de Koekoek.
Of Flip ooit nog in de vrije wereld zal komen betwijfel ik. Wat moet zo'n man nog binnen onze samenleving met al die veranderingen. Hij denkt nog steeds dat ik met een koets met paarden door het land draaf. Dat heb ik zo gehouden. Dat is wel zo romantisch voor Flip. Ik zal u een voorbeeld geven van mijn teksten aan Flip; "Dag Flip, drukke periode gehad, vele vrije uren de bossen in om sprokkelhout te zoeken om straks in de winter de kachel te laten branden". Die teksten zijn afhankelijk van de afbeelding op de kaartjes. Dat begreep u allang natuurlijk. Gelukkig de brieven van Flip die zijn in verloop van jaren minder geworden. Naar toch nog altijd handgeschreven.
Gisteren wierp mij iemand voor, normaliter nooit e-mail te beantwoorden, maar voor mij gelet mijn titulatuur een uitzondering te hebben gemaakt. Humor van de bovenste plank. Misschien dat ik hem de brieven van Flip doorstuur met het verzoek om niet te antwoorden.
